Gezocht: digitale-huis-arts voor ons digitale immuunsysteem


Als uw digitale huis zich niet zo lekker voelt, wie bezoekt u dan of vraagt u langs te komen? Uw verwarming reageert niet meer op uw telefoon na uw nieuwe OS-update. Of uw robotstofzuiger of grasmaaier is de laatste tijd steeds vaker de weg kwijt? Of uw huisdeur reageert niet meer op uw app om het huis te openen? Met de komst van steeds meer intelligente systemen in en om uw huis, die ook nog eens intensiever met elkaar kunnen en moeten samenwerken, is dit een serieuze uitdaging.

Net zoals u bij een pijntje, hoestje of ander niet functioneren naar de huisarts gaat om te horen wat het mogelijk zou kunnen zijn, zo hebben we steeds meer breed opgeleide deskundigen nodig om ons digitale ecosysteem op storingen of disfunctioneren te onderzoeken en de mogelijke oorzaken te herkennen. Daarna kan, net als de ons bekende persoonlijke huisarts, hij of zij ons naar de juiste specialistische zorg sturen.

Machine learning
Zeker met de komst van machine learning wordt dat vak best lastig. Uw robotstofzuiger heeft u met een maagdelijk brein gekocht en heeft na verloop van tijd uw huis en kamers leren kennen waardoor de stofzuiger specifiek intelligent is geworden. Als de stofzuiger in een ander huis wordt geplaats, is deze letterlijk de weg kwijt. Ook met een totale reset van het apparaat. Dit geldt niet alleen voor dit soort huishoudelijke apparaten, maar ook de auto, het huis en het hele digitale ecosysteem waar u in leeft, allemaal krijgen ze lokale intelligentie die niet alleen contact met u maar ook met andere dingen zoekt.

In een eerdere blog ‘het einde van de cloud’ heb ik al verteld over de snelle opkomst van edge-computing. Ook wel de ‘IoT-fog’ genoemd – mist als een laaghangende wolk – een knipoog naar de centrale cloud hoog in de hemel. Hierbij is de centrale cloud de plaats voor deep-learning, maar is de gedistribueerde wereld van fog-computing juist de plaats waar machine-learning plaatsvindt.

Door bandbreedtebeperkingen kunnen we allang niet meer alle data naar een centrale plaats brengen en in één groot datalake de hele set van data analyseren. We zullen steeds vaker lokaal een eerste analyse moeten doen en de beperkte analyseresultaten – informatie in plaats van big data – naar de centrale cloud sturen waar de eindanalyse kan plaatsvinden.

World Wide Hadoop
Als uw sensor in de bumper van uw auto een voorligger ziet opdoemen, is er geen tijd om die data eerst naar een centrale cloud te sturen, om te horen of er wel of niet geremd moet worden. Die beslissing dient in de bumper van uw auto te worden genomen. Daarnaast mag steeds meer data niet worden verplaatst. Denk aan persoonlijke informatie in medische dossiers die in een ziekenhuis is opgeslagen. Die zal het ziekenhuis niet verlaten.

Als we analyse willen doen over wereldwijd 150 ziekenhuizen om de resultaten van een nieuw medicijn tegen een bepaald type kanker te volgen, is het best een uitdaging hoe we dat moeten doen. De data mag immers niet die ziekenhuizen uit terwijl ergens centraal in de wereld de onderzoekers die data wel willen volgen en analyseren.

Intussen hebben we hiervoor nieuwe oplossingen gevonden om in die gedistribueerde datalakes toch analytics uit te voeren zonder de data te verplaatsen. We noemen dat World Wide Herd (WWH) met een knipoog naar de kudde Hadoop-olifanten die we op die wijze tegelijkertijd kunnen volgen en analyseren. Zie mijn eerdere blog ‘spelen met data op afstand’.

Huisarts
In deze gedistribueerde wereld van processing en dataverzamelingen wordt de genoemde ‘digitale-huis-arts’-rol steeds belangrijker omdat data en intelligentie vaker verspreid in het digitale ecosysteem vertoeven. Wie is bij machte generiek overzicht over het levende, digitale ecosysteem te houden? Een totaalpakket van kennis over alle facetten zoals hardware, netwerk, software, maar ook veiligheid en ethiek. Plus te weten welke specialisten bij welk symptoom, probleem of disfunctioneren moeten worden ingezet.

Met de komst van malware, security breaches, virussen, DDoS-aanvallen en ransomware blijkt al dat we niet goed in staat zijn onze digitale infrastructuur goed op slot te zetten. Laat staan een georganiseerde aanval af te slaan. Ons digitale immuunsysteem is pas minimaal ontwikkeld en we zijn dus uiterst vatbaar voor allerhande digitale kwalen en ziektes. Des te meer is een helpende digitale-huis-arts welkom om ons een stukje digitale hygiëne te leren en de aanwezigheid van kwetsbaarheden te herkennen en te duiden.

iPoort
Tegenwoordig organiseert Google digitale werkplaats-bijeenkomsten voor startende ondernemers om hen te leren hoe in de digitale wereld hun weg te zoeken wat betreft bouwen van websites, webwinkels, logistiek en financiën en daarmee alles uit het internet te halen. Een fantastisch initiatief waar iPoort* afgelopen weken aandacht aan besteedde.

Eén van de vragen en volgende discussie was hoe het onderwijs ons klaarstoomt voor deze nieuwe, digitale wereld. Niet alleen het bijbrengen van digitale basisvaardigheden, maar ook hoe we als burger, werknemer, zelfstandige en ondernemer in onze nieuwe wereld kunnen (over-)leven. En hoe we totaal nieuwe beroepen zien ontstaan die een nieuwe economie zullen creëren met nieuwe verdienmodellen, bedrijven en bijbehorende beroepsorganisaties.

Innovatie
Mijn stelling is dat de innovatie in de IT de grootste golf achter de rug heeft, maar dat de implementatie van al die nieuwe techniek nog nauwelijks begonnen is. Net zoals vijftig jaar geleden de transistor, auto en vliegtuig in basis zover ontwikkeld waren, dat we daarop een nieuwe economische en maatschappelijke orde konden bouwen. Waarbij elektronica, communicatie, automatisering, autobezit en wereldreizen de technische basis waren voor alles wat mogelijk werd. Met alle nieuwe beroepen en sociale voorzieningen van dien.

We staan op zo’n zelfde punt in de geschiedenis. En het leuke van het verleden is dat je ervan kun leren. Zoals Winston Churchill al zei: ‘The farther backward you can look, the father forward you are likely to see’. Daarom is het de gouden tijd van de toekomstverkenningen; er zijn naast hele duidelijke technische mogelijkheden nog te veel onbeantwoorde vragen. Zoals de noodzaak voor en ontwikkeling van de genoemde ‘digitale-huis-arts’. Brede deskundigen die niet alleen technisch, maar ook politiek in staat zijn de ontwikkelingen in onze digitale maatschappij te overzien. En daar visie en richting bij kunnen geven.

Het is de hopen dat de slechts (!) negen beta’s in de Tweede Kamer daar nu wel kans toe zien. Anders dan de slijtageslag die ir. Anne-Wil Lucas afgelopen 4 jaar had om het onderwerp techniek op de agenda te krijgen, maar haar collega’s daar absoluut niet geïnteresseerd voor kreeg en uiteindelijk gefrustreerd de Tweede Kamer heeft verlaten. Maatschappelijk vooruit kijken in onze door techniek gedomineerde wereld blijft voor de meeste politici nog steeds een (te) grote uitdaging.

*iPoort is een onderdeel van Nieuwspoort, het internationale perscentrum van de Tweede Kamer en behandelt o.a. politieke vraagstukken rond digitalisering.

The post Gezocht: digitale-huis-arts voor ons digitale immuunsysteem appeared first on Datacentered.

Laat een reactie achter